MOLLY MALONE'S IRISH PUB

Molly Malone's Irish Pub jest pierwszym i jedynym irlandzkim pubem na Krakowskim Przedmieściu 41 w Warszawie.
Tworząc „Molly” wzorowaliśmy się na oryginalnych dublińskich lokalach gastronomicznych. Nasz pub charakteryzuje się świetną muzyką, koncertami na żywo i występami artystów oraz transmisjami wydarzeń sportowych na dużym ekranie ( liga angielska, liga europejska, rugby, curling, Euro ), doskonałą kuchnią, bardzo obszernym menu, oraz dużym wyborem piw z beczki ( 7 rodzaji ). Hitem jest Kasztelan niepasteryzowany, Cider i oczywiście Guinness. Oferujemy dania kuchni polskiej w promocyjnych cenach jako "Danie dnia". Specjalizujemy się w GOLONCE. Serwujemy również piwa w" Happy hours" po obniżonych cenach.

Zapraszamy grupy do organizowania imprez integracyjnych oraz okolicznościowych.

Niepowtarzalna atmosfera, profesjonalna obsługa,  szeroki asortyment irlandzkich piw, mocnych alkoholi, oraz prawdziwie irlandzki wystrój wnętrza zapewnią Państwu niezapomniane i udane chwile spędzone razem z nami.

Molly Malone's Irish Pub posiada około 100 miejsc siedzących, a otwarty jest w godzinach 12.00 - 24.00 (w piątki i soboty do 2.00)

Życzymy Panstwu udanej zabawy i do zobaczenia.

Serdecznie zapraszamy !!!

Molly Malone od 1989 r. stoi spokojnie na rogu Grafton Street i Suffolk Street i najwyraźniej niewiele ją obchodzą kontrowersje dotyczące jej postaci. Turyści pstrykają sobie na tle kamiennej postaci fotografie, dzieci wdrapują się na wózek wypchany różnościami, a wakacyjna wróżka upatrzyła sobie to miejsce do odczytywania przyszłości z rozłożonych na chodniku kart.

Jedno jest pewne - Molly zyskała sławę dzięki piosence "Cocles and Mussels", śpiewanej przez kolejne pokolenia dublińczyków. Piosenka została zapisana przez żyjącego w XIX w. Szkota Jamesa Yorkstona, który bawił swego czasu w Dublinie, a opowiada o wyjątkowo pięknej mieszkance tego miasta.

Jeśli Molly była postacią autentyczną, to żyła w XVII w. Codziennie rano wyruszała z przenośnym straganem w okolice Grafton Street, reklamując swój towar donośnym: "Świeże ryby, ryby świeże!". Była wyjątkowo piękna, ale też biedna, tak jak i cała jej rodzina. Rano więc ciągnęła swój wózek, a wieczorami zmieniała suknię na bardziej odświętną i ruszała na podbój miasta oraz spragnionych damskiego towarzystwa mężczyzn.

Jej życie było tyleż barwne, co tragiczne. Uchroniła się co prawda od panującego w jej czasach tyfusa, ale nabyła chorobę weneryczną, która doprowadziła ją do śmierci w wieku 36 lat.

Fani Molly obchodzą dzień jej pamięci 13 czerwca, przeciwnicy optują za przeniesieniem pomnika w okolice bardziej "straganowe", to znaczy na dzisiejszą Henry Street, gdzie sprzedawcy, niemal jak 300 lat temu, krzyczą: "Six bananas for two euro only!".

Niezależnie od reputacji czy profesji smutnookiej Molly - stała się ona nieodłącznym symbolem współczesnego Dublina. Widać ją na pocztówkach, w przewodnikach i na gadżetach pamiątkowych, nadal też jest motywem niezliczonej ilości piosenek.